بشلک

«لغت نامه دهخدا»

[بِ لِ] (ترکی، اِ) نان سکهء مسین یا نیکلی عثمانی. رجوع به النقود ص98، 140، 141 و 168 شود.
- نُص بشلک؛ نیمی از بشلک. و رجوع به بیشلک و بیشلغ شود.