«لغت نامه دهخدا»
[بِ شَ / شِ جَ / جِ زَ] (نف مرکب) پشنجه زن. آنکه بشنجه بکار برد. مِرطَم. مِرَّشَه جولاهکی. (یادداشت مؤلف). و رجوع به بشنجه شود.
