بشنه

«لغت نامه دهخدا»

[بِ نَ / نِ] (اِ) گیاهی است باریک با شاخسار فراوان و دراز و باریک و گره دار که همه از منشأ واحد جدا شوند و بیشتر بر روی تخته سنگها گسترده شوند. طولش به اندازهء انگشت و رنگش سبز مایل بزردی و سفیدی باشد. رجوع به ترجمهء فرانسوی ابن بیطار شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر