بشواذق

«لغت نامه دهخدا»

[بُ ذَ] (اِخ) قریه ای است بالای مرو در پنج فرسنگی آن که جماعتی از علماء از آنجا برخاسته اند و نسبت بدان بشوذقی است. (از معجم البلدان) (از مرآت البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر