«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (ص) فریب دهنده در تجارت و سوداگری. (ناظم الاطباء). مکاس کردن در بیع؛ ای تأخیر کردن و فروختن تا بها زیاده شود. (مؤید الفضلاء).