بشیزه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ زَ / زِ] (اِ) بشیز. پشیز. رجوع به کلمات مذکور شود. || فلس :
تنش پر بشیزه ز سر تا میان
بکردار پرغیبه برگستوان.(گرشاسب نامه).
بشیزه بشیزه تن از رنگ نیل
ازو هر بشیزه مه از گوش پیل.
(گرشاسب نامه).
بپوشید جوشن سران سپاه
ز ماهی بشیزه سپید و سیاه.(گرشاسب نامه).
شده زبس خون، بیجاده سم گوزن بکوه
شده ببحر عقیقین بشیزه ماهی سیم.
مسعودسعد.