بصحرا نهادن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ صَ نِ / نَ دَ] (مص مرکب) ظاهر کردن. (آنندراج) :
چون بصحرا نهی نهان همه
شرمسارم مکن میان همه.
امیرخسرو (از آنندراج).