بصرا

«لغت نامه دهخدا»

[بُ صَ] (ع ص، را) جِ بصیر. (از ناظم الاطباء). بینا و نابینا از لغات اضداد است. (آنندراج). بینندگان. (مؤید الفضلاء). بینایان. روشن بینان. روشن دلان :
گر عادلی از طاعت بگذار حق رزق
بنگر به بصیرت که درین ره بصرااند.
ناصرخسرو.