«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ع مص) خدو انداختن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). خیو بیفکندن. (زوزنی). خدو انداختن بسیار. (دزی ج1 ص92). || دوشیدن گوسپند آبستن را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).