بصل الزیز

«لغت نامه دهخدا»

[بَ صَ لُزْ زی] (ع اِ مرکب)بلبوس است و بصل مأکول نیز گویند و آن پیاز لیز است(1)، بشیرازی پیاز تلکه خوانند و به تبریزی ززی(2). (اختیارات بدیعی نسخهء خطی کتابخانهء لغت نامه). بلبوس. (فهرست مخزن الادویه). بلبوس است و آن شبیه به عنصل (پیاز) است و بسیار بزرک نشود و جالینوس گوید بصل الفار است. (از تذکرهء داود ضریر انطاکی). پیاز دشتی. (یادداشت لغت نامه).
(1) - ن ل: بپارسی لیز است.
(2) - ن ل: رزی.