بصل القی ء

«لغت نامه دهخدا»

[بَ صَ لُلْ قَ ءِ] (ع اِ مرکب)(1)پیازی است ریزه و پوست او سیاه و برگش شبیه به برگ بلبوس و در طول از آن درازتر است. (مخزن الادویه). دیسقوریدوس در رابعه آرد که برگ آن درازتر از برگ بلبوس است و آن ریشه ای است شبیه به بلبوس دارای پوستی سیاه. (مفردات ابن بیطار و ترجمهء فرانسوی آن). رجوع به بلبوس شود.
.(لکرک)
(1) - Bulbe emetique