«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ع اِ) آداک و خشکی میان دریا. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). جزیرهء واقع در دریا. (از اقرب الموارد). || خوی روان شده از آدمی و ستور. || دریا. || آب گوارا. || شریک . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج). ج، بُضعْ (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || گوشت، یقال: دابه کثیره البضیع؛ یعنی ستور پرگوشت و رجل حاظی البضیع؛ یعنی مرد آکنده گوشت. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (آنندراج). رجل کثیره البضیع و رجل حاظی البضیع؛ ای سمین. (اقرب الموارد). جِ بضعه و این جمعی نادر است مانند رهین جِ رهن و معیز جِ معز و کلیب جِ کلب. (یادداشت مؤلف).