بطائن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ءِ] (ع اِ) بطاین. جِ بَطینَه. (ناظم الاطباء). رجوع به بطینه و بطاین شود :
چو چشم عاشق داری باشک روی هوا
چو روی دلبر داری به نقش روی بطاح.
مسعودسعد.