بطاله

«لغت نامه دهخدا»

[بِ لَ](1) (حامص) بطوله. شجاع و دلیر گردیدن. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). دلیری. (آنندراج). سخت دلیر و کارزاری شدن. (تاج المصادر بیهقی). دلیری. بُطولَه (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و رجوع به همین مصدر شود.
(1) - [ بَ و بِ ]. (ناظم الاطباء).