بطانه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَ / نِ] (اِ) آنچه از سریش و خاک اره سرشته جام شیشه را بدان به در چسبانند. و اصطلاحاً بطانه کردن، مالیدن گویند. (یادداشت مؤلف)(1).
(1) - در تداول عوام بطونه گویند.