بطبطه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بَ طَ] (ع مص) آواز کردن مرغابی. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (از آنندراج) : و بطبطهء بط و قطقطهء قطا نوای... در جهان بوقلمون متظاهر ساخت. (درهء نادره چ انجمن آثار ملی سال 1341 ه . ش. ص11). || غوطه زدن مرغابی در آب. (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (آنندراج). || در آب غوطه خوردن. کام در آب فرو رفتن بنحوی که آب از سر بگذرد. (در مورد شخص شناگر گفته شود و بخصوص دربارهء غوطه زدن بط در آب بکار رود). (دزی ج1 ص93). و رجوع به بطبطه شود. || ضعیف شدن رای. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد)(1).
(1) - در ناظم الاطباء ضعیف شدن مطلق آمده که ظاهراً درست نیست.