بطک

«لغت نامه دهخدا»

[بَ طَ] (اِ مصغر)(1) مصغر بط. مرغابی کوچک. (ناظم الاطباء). رجوع به بط شود. || صراحی شراب. (ناظم الاطباء). صراحی کوچک که برای شراب سازند. (غیاث) (آنندراج). جامی که بشکل بط ساخته شده باشد. (ناظم الاطباء). و رجوع به بط شود.
(1) - از: بط + ک تصغیر فارسی.