بطن الحمل

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نُلْ حَ مَ] (اِخ) شکم حمل. و آن جایگاه بطین است نزد عرب. (یادداشت مؤلف). رجوع به بطین و مؤید الفضلاء شود :
بسته بسه پایهء هوایی
بطن الحمل از چهارپایی.
نظامی (لیلی و مجنون چ وحید ص176).