بعبوش

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع اِ) نسناس. میمون. (از دزی ج1 ص98). || بعبوش بن آدم (در مقام ناسزا)، مثل میمون، آدم زشت. کریه. (از دزی ج1 ص98).