بعثوط

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (ع اِ) بعثط. ناف وادی و میانهء آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ناف و میانهء بیابان. (مؤید الفضلاء). و رجوع به بعثط شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر