«لغت نامه دهخدا»
[بِ عِ یَ تِلْ لاه] (ع ق مرکب)کلمه ای مأخوذ از تازی که در استقبال کارها استعمال میکنند یعنی بهمت و همراهی خداوند عالمیان. (ناظم الاطباء). و رجوع به بعون الله شود.