«لغت نامه دهخدا»
[بِ عَ نِلْ لاه] (ع ق مرکب)بیاری خدای تعالی. تخفیفی است از جملهء بعون الله و حسن توفیقه یا بعون الله و مشیته. بمدد و یاری خداوند. (آنندراج). و رجوع به بعنایه الله شود : گفت بعون الله عزوجل هر مملکتی را که گرفتم رعیتش را نیازردم. (گلستان). و در آن جهان بعون الله و مشیته بعد از گذرانیدن عمری خوش در عز دولت و بلوغ غایت و... بزرگترین ثوابی یافته. (تاریخ قم ص7).