«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (ع مص) بانگ کردن آهو بسوی بچه به نرمترین آواز. (منتهی الارب) (آنندراج). || قطع کردن ناقه جنین را و دراز ننمودن آنرا. (از منتهی الارب) (آنندراج). || گشاده نگفتن سخن با مصاحب خود. (منتهی الارب). || بانگ کردن گاو دشتی و گوزن و بز کوهی. (منتهی الارب) (آنندراج). بغام. (منتهی الارب). و رجوع به بغام شود.