«لغت نامه دهخدا»
[بَغْیْ] (ع اِ) ظلم و ستم. || جرم و جنایت. || نافرمانی و عصیان. || باران بسیار. || هر تجاوز و افراط بر مقداری که حد چیز است. (از اقرب الموارد).
