«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِخ) میرابوالبقا، از قصبهء تفرش است. مردی است خوش رفتار و مؤدب و شوخ طبع، خالی از نفاق و دورویی. از اوست: نسیم صبح چو بویی ز زلف یار گرفت جهان ز نکهت او بوی نوبهار گرفت. رجوع به تذکرهء مجمع الخواص شود.