«لغت نامه دهخدا»
[بَ کی یَ] (ع ص) بکی ء. ناقه بکی ء و بکیه؛ ماده شتر کم شیر. ج، بِکاء، بکایا. (منتهی الارب). و رجوع به بکی ء شود.