«لغت نامه دهخدا»
[بَ گَ] (اِ) بمعنی بقم است و آن چوبی باشد سرخ که رنگرزان بدان چیزها رنگ کنند، و بقم معرب آنست. (برهان). بقم. (ناظم الاطباء). بکم. رجوع به بقم شود.