«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) گرترود مارگارت. دختر توماس بل. بانوی سیاح و باستان شناس انگلیسی و از مأمورین دولت بریتانیا در شرق نزدیک. وی در سال 1868 م. در دورهام متولد شد و پس از اتمام تحصیلات خود در کوئین کالج و دانشگاه آکسفورد (1888 م.) مدتی مسافرت کرد، و مسافرتی نیز به دور دنیا نمود و مدتها در رومانی و ایران توقف کرد. بسبب علاقه ای که به شرق نزدیک داشت، زبانهای فارسی و عربی را آموخت. زنی بی باک بود و در ایران، آسیای صغیر، سوریه و صحرای عربستان مسافرتهای فراوان کرد که شرح آنها را در آثار خود آورده است. در جنگ بین الملل اول بخدمت دولت بریتانیا درآمد، و در سال 1915 م. عضو ادارهء جاسوسی در ممالک عربی گردید، و رابط بین بعضی از سران عرب با بریتانیا بود. بعد از جنگ در بغداد اقامت گزید، و در تأسیس مملکت عراق و رسیدن فیصل اول به سلطنت در سال 1926م. مؤثر بود. بقیهء عمر را صرف تأسیس و ادارهء موزهء ملی باستانشناسی بغداد کرد و بسال 1921م. در بغداد درگذشت. از آثارش یکی سفرنامه (1894 م.) است که بعداً در سال 1928 م. بنام مناظر ایرانی بچاپ رسید، و دیگر کاخ و مسجد اخیضر (1914 م.) و اشعاری از دیوان حافظ (1897م.). منتخبی از نامه های وی در 1927م. بعنوان نامه های گرترود بل انتشار یافت. (از دایره المعارف فارسی) (فرهنگ فارسی معین).