«لغت نامه دهخدا»
[بَلْ لا] (ع ص، اِ) مؤنث أبلّ. (از اقرب الموارد). (از منتهی الارب). رجوع به ابل شود. || زن بدکار سخت خصومت بی حیا. || بی خیر و سخت بخیل. (منتهی الارب). ج، بُلّ. (اقرب الموارد). || صَفاه بلاء؛ سنگ املس و نرم. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).