«لغت نامه دهخدا»
[بِ بَ / بِ] (ص مرکب) فاجر و شهوت پرست || روسپی و قحبه و زناکار. (ناظم الاطباء). و رجوع به بلابه و بلاده و بلایه و بلایه کار شود.
