بلاخورده

«لغت نامه دهخدا»

[بَ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ] (ن مف مرکب) مصیبت رسیده. محنت رسیده. به بلا مبتلی. || نفرینی است. (یادداشت مرحوم دهخدا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر