بلاذریان

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ذُ] (اِ) در کلمهء خستوانه در فرهنگ اسدی گوید: پشمینه ای باشد که بلاذریان دارند بس موی از او درآویخته - انتهی. در حاشیهء نسخهء اسدی کتابخانهء مسجد سپهسالار (در همین کلمهء خستوانه) نوشته شده است: بلاذر، جماعتی که مویهای عملی گذاشته، خود را مجذوب و قلندر نام نهند و دعوی سیادت کنند و مردم را بفریبند. (یادداشت مرحوم دهخدا). و رجوع به بلادری شود.