«لغت نامه دهخدا»
[بِ شَ] (ع ق مرکب) (از: ب + لا (نفی)+ شرط). بدون شرط. بطور مطلق. (فرهنگ فارسی معین). بی قید و شرط. دربست. بی هیچ قید و شرط.
