«لغت نامه دهخدا»
[بُ طِ] (ع ص) سلاطح بلاطح؛ پهن، از اتباع است. (منتهی الارب): شی ء سلاطح بلاطح؛ چیزی عریض و پهن، و بلاطح از اتباع است. (از ذیل اقرب الموارد).
