«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ع اِ) آب. (منتهی الارب). ماء. (اقرب الموارد): فی سقائک بلال؛ در مشک تو آب است. (از منتهی الارب). بِلال یا بُلال. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). و رجوع به دو صورت مذکور شود.