«لغت نامه دهخدا»
[بَ بَ] (اِ) خرفه را گویند و به عربی فرفخ و بقله الحمقاء خوانند. (برهان). پرپهن. (از آنندراج). بقله الحمقاء. (الفاظ الادویه). و بخاطر میرسد که این لفظ پلپهن باشد، به هر دو بای فارسی و زیادتی ها، چه «را» را به لام بسیار بدل کنند. (از جهانگیری). فرفهن. فرفخ. رجوع به خرفه شود.