«لغت نامه دهخدا»
[بَ تَ عَ] (ع ص) تأنیث بلتع، زن زبان دراز بسیارگوی. (منتهی الارب). زن حاذق و ماهر در هر چیزی، و گویند زن سلیطهء ناسزاگوی پرحرف. (از ذیل اقرب الموارد از قاموس). بَلَنتعه. و رجوع به بلنتعه شود.