بلذم

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ذَ] (ع اِ) آنچه جنبان باشد از حلقوم اسب، لغتی است در بلدم. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد). رجوع به بلدم شود. || مری و حلقوم و ودج ها که رگی هستند در گردن. (از ذیل اقرب الموارد). || (ص) شخص بلید و کندذهن. (از ذیل اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر