بلص

«لغت نامه دهخدا»

[بِلْ لِ] (ع اِ) طائری است پیسه و شبیه به صرد. (از منتهی الارب). طائری است، و گویند آن ابوبریص است. (از ذیل اقرب الموارد). بلصه. بلصی. بلوص.