بلط

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ] (اِخ) «بلد» که شهری بوده است در بالای موصل. (از معجم البلدان) (از مراصد). رجوع به بلد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر