«لغت نامه دهخدا»
[بِ لُ فِ] (حرف اضافهء مرکب) (از: ب + لطفِ) و همیشه مضاف واقع میشود مانند بلطف الله یا بلطف پروردگار؛ یعنی بتوفیق و همراهی خدا، و بلطف شما؛ بهمراهی و مهربانی شما. (ناظم الاطباء).