«لغت نامه دهخدا»
[بُ لَ عَ] (ع ص، اِ) مرد بسیارخوار. (منتهی الارب). شخص اکول. (از ذیل اقرب الموارد از لسان). بُلَع. بَولَع. پرخور. گلوبند. شکم بنده.
