«لغت نامه دهخدا»
[بَ لَ غَ تِلْ حُ] (ع جملهء فعلی) رسید به حلقوم. کنایه از پر خوردن و بسیار خوردن. - تا بلغت الحلقوم خوردن؛ و آن مأخوذ از آیه ای از قرآن کریم است: و تجعلون رزقکم أنکم تکذبون فلو لا اذا بلغت الحلقوم و أنتم حینئذ تنظرون. (قرآن 56/83)؛ و روزیتان را میگردانید که شما تکذیب می کنید، پس چرا وقتی به حنجره میرسد، و شما در آن وقت می نگرید. (از فرهنگ فارسی معین).