بلغمی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ غَ ] (ص نسبی) منسوب به بلغم. رجوع به بلغم و بلغمیه شود. || (اِ) کسی که فربه و پفالو است. (فرهنگ فارسی معین). || در اصطلاح پزشکی، ترشحات غلیظ از نوع بلغم. (فرهنگ فارسی معین).
- بلغمی مزاج؛ که مزاجی بلغمی دارد. که دیر متأثر شود از چیزها. (یادداشت مرحوم دهخدا).