بلقائی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ ] (ص نسبی) منسوب به بلقاء که شهری است در ناحیهء شام. بلقاوی. (از اللباب فی تهذیب الانساب). و رجوع به بلقاء و بلقاوی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر