بلقه

«لغت نامه دهخدا»

[بُ قَ] (ع اِ) پیسگی. (منتهی الارب). سیاهی و سپیدی. (از اقرب الموارد). بَلَق. و رجوع به بلق شود. || (ص) مختلف اللون و رنگارنگ. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر