«لغت نامه دهخدا»
[بِ تَ] (اِخ) فرمانروای مستقل ولایت غزنه، و از امرای دولت غزنویان در دورهء قبل از سلطنت آل ناصر. وی بعد از اسحاق بن البتکین به امارت غزنه نشست (در ذی القعدهء سال 355 ه . ق.) و بسال 359 ه . ق. در آنجا بنام خود سکه زد. او مانند البتکین از غلامان سامانیان بود و قبل از آنکه به البتکین بپیوندد، چندی در حدود سنهء 324 ه . ق. از جانب سامانیان در بلخ حکومت کرده بود. بلکاتگین بسال 364 ه . ق. بقتل رسید. (از دایره المعارف فارسی).