بلکس

«لغت نامه دهخدا»

[بِ کِ / بُ کُ] (اِ) سر دیوار. (برهان). کنگرهء دیوار. (ناظم الاطباء). بلکن. نلکس. و رجوع به بلکن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر