بلکک

«لغت نامه دهخدا»

[بِ کَ] (اِ) آب نیم گرم که آن را شیرگرم خوانند. (از برهان) (آنندراج). آب شیرگرم. (شرفنامهء منیری). بِلکَل. و رجوع به بلکل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر