«لغت نامه دهخدا»
[بُ لَ بَ تَ] (مص مرکب) افراختن. (ناظم الاطباء). برافراشتن. (فرهنگ فارسی معین). بلند کردن. برانگیختن: اِماره؛ بلند برداشتن باد غبار را. (منتهی الارب). || ستودن. (ناظم الاطباء). ستایش کردن. (فرهنگ فارسی معین).